DE CONNECTIE MET JE BABY. OF NIET?

Elke zwanger Wander-Lust | UrbanMoms.nl

Ik ben zwanger van mijn eerste kindje. Bijna 8 maanden nu. Spannend én super leuk maar ik heb geen idee wat mij allemaal te wachten staat. Ik ben namelijk niet de persoon die haar hele leven al een kinderwens had of niet kon wachten totdat ik moedertje kon spelen.
Don’t get me wrong, deze baby is uit pure liefde gemaakt en is meer dan welkom maar het duurde best lang totdat ik een connectie begon te voelen met mijn baby en ik voelde mij daar best schuldig over. Is dat wel normaal? Zou ik niet op een roze wolk moeten zitten?

Soms vergat ik zelfs dat ik zwanger was.

Ik ging gewoon door met mijn werk en dagelijkse leven. Min de alcohol en oesters natuurlijk. Ik merkte dat de mensen om mij heen er soms meer mee bezig waren dan ikzelf. De toekomstige oma’s belde vaker, ik kreeg een record aantal Facebook likes op de foto’s die met mijn zwangerschap te maken hadden en de eerste vraag die mij gesteld werd als ik iemand tegenkwam, was altijd ‘hoe voel je je?. ‘Ik voel me prima, hoezo dan?’ Was mijn antwoord altijd.

De eerste schopjes

Pas toen ik de eerste schopjes goed begon te voelen dacht ik “hey, wat gezellig!”. Ik moest aan alles wennen. Ik was namelijk zwanger. Het leek allemaal nog zo ver weg. Ik zag een kindje zeker in ons leven maar het zou tenslotte “pas” in maart komen. Het werd inmiddels januari en ik realiseerde mij dat ik al “bijna” moeder zou worden. Holy Shit, dat is al bijna!

Nu begon het pas echt goed door te dringen.

De angst van het onbekende overviel mij een beetje. Heb ik alles al gekocht? Wordt het niet eens tijd om een zwangerschapscursus te boeken en hoe zit dat met de verzekering? En dan hebben we het nog niet eens over de bevalling zelf gehad! O Em Gee, dit is iets waar ik dus al mijn hele leven tegenop zie.
Natuurlijk, geen enkele vrouw zit hier met smacht op te wachten maar als klein meisje had ik het er al over. “Ik weet niet of ik kinderen wil hoor, want dan moet ik bevallen”. Ja Elke, het moet er ook uit. Ik ben namelijk een control freak en dit ligt natuurlijk ver buiten de control zone. Het gaat gebeuren, of ik het nou leuk vindt of niet.

Relaxte zwangerschap, helse bevalling?

Nu heb ik tot nu toe de meest relaxte zwangerschap gehad die iemand zich maar kan wensen (lees: geen misselijkheid, geen pijn, geen overgewicht) dus dan zal karma mij wel weer een helse bevalling geven denk ik dan. Ik ging op onderzoek uit en sprak met mijn vriendinnen over hun bevalling. Ik keek naar de verschillende opties maar zelfs de “relaxte”hypnobirthing filmpjes kon ik niet aan. Ook het idee dat ik zo minder vrijheid zou hebben benauwde mij. De simpele dingen zoals het niet meer uitslapen, geen spontane uitjes met manlief en een normaal gesprek met vriendinnen zit er al helemaal niet meer in met een baby op schoot.

En op een dag, zag ik een vrouw. Een zwangere vrouw, met een hele ronde buik en een inmiddels Cup-F borst formaat. (god have merci) Deze vrouw keek mij aan vanuit de spiegel en zei dat alles wel goed zou komen. Dit kindje hoorde bij mij, bij ons. Ik had hier immers voor gekozen en na al mijn mooie reizen, avonturen en uitslaap sessies werd het misschien wel eens tijd dat ik eens moest ophouden met bang zijn en wat minder moest gaan zeiken.

Vanaf dat moment veranderde iets.

Binnen 2 weken regelde ik, met de hulp van mijn lieve vriend, de meeste zaken. Kleertjes, een kinderwagen, de verzekering én ik boekte een zwangerschapscursus. Wow, ik begon mij eindelijk als een mommy-to-be te voelen. Nu moet ik zeggen dat de gigantische buik ook niet meer te negeren was en de eerste ongemakken begonnen zich langzaam te vertonen. Rugpijn, buik steken, de druktemaker in mijn buik en de eerste slapeloze nachten. Jaaa, ik was goed op weg en mijn lichaam en geest begonnen eindelijk aan de gezonde balans. (Mijn lichaam liep namelijk al een beetje vooruit en mijn geest was nog bezig met hele andere dingen).

Het schuld gevoel dat ik in de eerste trimesters had begon ook langzaam te verdwijnen. Over 1,5 maand is het zover. Dan is “hij” er. En weet je wat? Ik ga deze shizzle gewoon rocken. Horror bevalling of niet.

Elke

Over Elke
Elke blogt op Wander-Lust.nl, de te gekke travelblog van haar en vriendin Sarah. Elke woont met haar vriend Jesse in het Amsterdamse, is een moderne hippie en houdt van natuur, dieren, is gedreven om van de wereld een betere plek te maken én verwacht binnenkort haar eerste kindje!

Esther (34) is de oprichter van UrbanMoms.nl, runt haar bedrijf Blogstreet, is moeder van Flint (nov ’10) en Riff (sept ’15) en woont samen in Rotterdam. Op de blog deelt ze fijne dingen om te doen in de stad met kids: hotspots, fashion & must-haves. Get inspired!
(Visited 774 times, 1 visits today)

2 Responses to "DE CONNECTIE MET JE BABY. OF NIET?"

Add Comment
  1. Nathalie

    13 januari 2017 at 08:15

    Bij mij kwam het besef pas ten volle toen hij geboren werd. hihihi

    Beantwoorden
  2. Cyn

    13 januari 2017 at 14:12

    Mooi geschreven Elkje. Komt goed.
    <3

    Beantwoorden

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *